Friday, February 13, 2009

Jogho 43

Celaru...

Kalau putih pasir Tebrau
Mari dikaut buat peniti
Kalau sedih jiwa merayau
Bahu dipaut merintih diri

Dipaut kanan kiri diberi
Buat pengalas merebah diri
Takut dipandang lemah sendiri
Tekap jiwa menangis di hati

Tekap jiwa hati remuk
Berkolam mata sendu bersuara
Sesak dada api mengamuk
Bertilam kata dibisu lara

Kata hati kata jiwa
Jangan diucap kala menangis
Biar mata ganti suara
Baru molek dipandang manis

Dipandang orang apa di mata
Tidak budi tingkah pekerti
Kendunglah saja walau sengsara
Kelak jadi panawar diri

5hb Februari 2002 tarikh keramat. Terima kasih untuk segala "kasih", segala"sayang" kan tetap dikenang...Al-Fatihah.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

チットも忘れない・・忘れようとしない~まるで昨日のようにずっと頭から離れられない・・・いやっ!離したくない・・それが事実だ。会いえるものなら~影でも良いからもう一度会いたい・・・もし時間を戻す事ができたらアノ時にもう一度戻りたい~何もしてあげられなくてごめんなさい・・・俺は子供として失格だ!もっと「ありがとう」という言葉が口癖に慣れればよかったなアと~そして淋しい思い出バッカリをさせてごめんなさい~あなたからこの体に生きている「愛」は大切にするから~あなたの子供で生まれてよかった~心の底から感謝している・・・本当に有難う!きっとこれからもどこかでずっと見守ってくれていると思う!その感覚が俺の身体に感じている・・・2002年2月5日、俺にとって「さよなら」の日ではなくあなたが旅に出る日だ~長い旅だけどきっと会える日が来るまでに俺が頑張る~あなたに残されている希望・ものを大事にするから~あなたの暖かい温もりはいつもと変わらぬずっと俺の淋しい心を支えてくれている・・・

1 comment: